Voor Loeba

Voor Loeba
Voor ik je vond
had ik je al gedroomd,
ver voor me uit door gouden heuvels,
je vel de kleur van wuivend graan
je neus laag bij de grond,
zwart als de aarde
onder je brede poten.
je liet me zien
hoe ruim het land is
waar ik rond mag lopen.

Voor ik je zag
wist ik al je naam.
Niets hield je tegen
de verte in te gaan
op honden af, op mij,
altijd wist jij de weg terug,
ook als die bochtig was of stijl.
Je trok me mee
ook als ik liever
thuisbleef voor de regen.

Voor je dood ging
liep je langzaam voor me uit
de volle maannacht in
onder de bomen
bleef je even staan
en liet me zien
dat je ook naderhand, altijd,
in gedachten,
opnieuw samen,
eropuit kunt gaan.

© Inez Risseeuw 2018

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *