Over mij

Buurman met boeken
Toen ik elf jaar was, had ik een buurman met een studeerkamer vol boeken. Hij gaf me mijn eerste schrijfopdrachten; recensies schrijven over kinderboeken.
‘Jij wordt later schrijver,’ zei hij tegen mij. Het leek me niks. Hele dagen stilzitten achter een tafeltje, terwijl ik vooral de wereld wilde verkennen.
Toen ik rond mijn zeventiende mijn eerste lange verhaal schreef, ontdekte ik dat je al schrijvend overal heen kunt gaan, alles kunt worden en elk avontuur kunt beleven. Ik schreef, onder de les, in plaats van huiswerk maken of tijdens een uur spijbelen.

Anne Frank
Bij mijn oma ontdekte ik het dagboek van Anne Frank.
Vanaf mijn negende jaar begon ik een dagboek bij te houden. In mijn dagboek onderzocht ik de gedachten en gevoelens die in het gezin waarin ik opgroeide niet serieus werden genomen. Het hielp me contact te houden met mezelf, ook in tijden van grote druk. En het maakte me minder afhankelijk van de toestemming of mening van anderen.

Schrijven kun je leren
Voor mijn eindexamen Nederlands deed ik onderzoek naar opleidingen in creatief schrijven. Mijn scriptie ging over de vraag Wat zijn de criteria voor literatuur? Welke opleidingen bestaan er als je schrijver wilt worden?
Ik ontdekte dat bijna iedereen er van uit ging dat je schrijven niet kunt leren. Dat het nu eenmaal een talent is waar je mee geboren wordt. Toch wist ik zeker dat er ook aan schrijven een ambachtelijke zit en dat je die wel degelijk kunt leren.

Kunstacademie New York
Op de achterkant van een detective uit mijn vaders kast las ik dat de schrijver lessen in creatief schrijven had gevolgd aan een Amerikaanse universiteit.
Ik kwam terecht op een kunstacademie in New York. Voor mijn eindopdracht schreef ik mijn roman ‘If wishes were horses’. Ik deed het grafisch ontwerp voor mijn roman en drukte en bond mijn boek in een oplage van 50 hardcovers met stofomslag.

Verhalen uitlokken
Terug in Nederland volgde ik de cursus Taaldrukken. Ik leerde de fundamenten voor een veilige, aanmoedigende en prikkelende schrijfles. Die fundamenten gebruik ik nog steeds bij het ontwerpen en begeleiden van mijn schrijfworkshops.
Want iedereen heeft een verhaal en dat verhaal kun je ontlokken door vragen stellen en oprechte interesse.

Verhalenjager
Op de schrijversvakschool specialiseerde ik me in prozaschrijven, met journalistiek als bijvak. Ik houd van verhalen. Onderscheid tussen waar gebeurd of fictie, andermans of eigen verhaal interesseert me eigenlijk niet. Als het maar goed verteld wordt.
Dat maakte mij een slechte journalist, maar een gedreven verhalenjager. In het laatste jaar verliet ik de opleiding. Want om mijn roman te kunnen schrijven moest ik mezelf eerst opnieuw terugvinden.

LOI
Op mijn 19e volgde ik de LOI cursus Creatief schrijven en leerde daardoor vooral dat literatuurkritiek en onderwijs in creatief schrijven twee verschillende dingen zijn. Vijfentwintig jaar later ontwierp ik een nieuwe opzet voor hun cursus creatief schrijven en schreef ik het nieuwe cursusmateriaal.

Schrijver In de Klas
Tijdens mijn BIK-opleiding (Beroepskunstenaar In de Klas) leerde ik schrijfprojecten ontwikkelen voor het onderwijs waarmee ik kinderen kon inspireren vanuit mijn eigen schrijverschap.

Digitaal Herstel Verhaal
Op mijn drieëntwintigste had ik de wens schrijftherapeut te worden.
Vijfentwintig jaar later heb ik ontdekt dat kunstzinnigheid, sensitiviteit en psychische kwetsbaarheid in feite allemaal labels zijn voor dezelfde eigenschap. Afhankelijk van de situatie waarin ik me bevind en de manier waarop ik omga met mezelf, kan ik kunstzinnig, sensitief of psychisch kwetsbaar zijn.
Bij Steunpunt GGZ Utrecht kan ik wat ooit kwetsbaar was omzetten in kracht en steun aan anderen als ik.