Voor Loeba

Voor Loeba
Voor ik je vond
had ik je al gedroomd,
ver voor me uit door gouden heuvels,
je vel de kleur van wuivend graan
je neus laag bij de grond,
zwart als de aarde
onder je brede poten.
je liet me zien
hoe ruim het land is
waar ik rond mag lopen. (meer…)

Zeg maar Zjuul

Fragment:
Dan staat Zjuul weer voor haar oude huis. Er hangen nieuwe gordijnen voor de ramen. Het is het eerste wat ze ziet. Dan zwaait de voordeur open en daar staat Simone, op haar sloffen met haar brilletje nog op. Haar ogen gaan wijd open van verbazing en dan van blijdschap. Ze neemt Zjuul mee door de gang. In de keuken gaat Zjuul aan tafel zitten, op haar oude plekje bij het raam. (meer…)

Een draak op dertien hoog

Fragment:
Isidoor staat in de deuropening en leunt tegen de deurpost aan. Haar vader zit over zijn bureau gebogen, met een vergrootglas in zijn hand. Het licht van de lamp valt in een cirkel op een boek met rafelige bladzijden. Zijn grijze haar ligt als spinrag om zijn hoofd. Ze besluit, de directe aanpak, dan maar.
‘Pap,’ zegt ze, ‘we hebben een draak in huis.’ (meer…)

Het achtste sacrament

Ze is achter haar voordeur blijven staan, de bezem in haar gebalde handen. In haar hoofd weerklinken de hoge kinderstemmen met hun treiterig refrein.
‘Madeleine parl’aux chats…’
Ze rukt ze haar voordeur open en stuift het paadje af tussen de fruitbomen door. Ze buigt tuurt langs de hoge meidoornhaag, de stoffige weg af.
Het is het enige genoegen dat ze mag smaken; ze uit elkaar zien stuiven, als spreeuwen voor hagelschot, als de konijnen in haar moestuin. De meisjes zijn het ergst. Met hun glimlachjes en strikken. (meer…)

Kleine bibliografie

Fragment:
Een boek dat nog voor mijn geboorte een rol in mijn leven speelde was ‘Kleine Inez’ van Reinier van Genderen Stort. Het is het boek dat mijn moeder las toen ze zwanger was van mij, de roman waaraan ik mijn roepnaam te danken heb. In tegenstelling tot mijn broers die naar hun grootvaders werden vernoemd, kreeg ik daarmee een roepnaam die nog niet in de familie was voorgekomen. Hiervoor ben ik het boek en mijn moeder dankbaar, want het heeft vanaf het prille begin mijn positie als buitenbeentje verduidelijkt; wel in de familie geboren maar niet van de familie. Daarmee brengt het de voor- en nadelen met zich mee die mijn leven hebben bepaald. Het is de voorbode van het soms zo pijnlijke apart staan en tegelijkertijd van de uitweg die me geboden werd. (meer…)

Vaderland, moederland … niemandsland

Hij heeft me nooit iets verteld over het moment waarop hij zijn land verliet.

Niets over de manier waarop. Niet of hij zich tijdens de grensovergang ergens moest verbergen of het op een rennen heeft gezet. Niet of hij angst heeft gevoeld, of opluchting toen hij de overkant bereikte.

(meer…)